Zahvaljujući Bramu Stockeru zaostala Transilvanija postala je jedna od najperspektivnijih turističkih regija uprkos slabo razvijenoj infrastrukturi te zaostalosti praznovjernog stanovništva. Upravo je njegov izmišljen literarni lik grof Drakula napravljen prema liku stvarne istorijske ličnosti, vladaru Vladu Tepešu poznatom po stravičnim i okrutnim mučenjima, popularizovao Transilvaniju i njenu bogatu prošlost.
Novela o vampiru najekranizovanije je literarno djelo u istoriji, pa ni ne čudi što je Drakula najpoznatiji sinonim horora i strave. Od svih filmskih verzija najznačajnija je crno-bijela snimljena 1931. godine sa Bela Lugosijem u ulozi Drakule.
Ime Drakula bio je Tepešev nadimak, koji dolazi od “Drakulin sin“, odnosno riječi dragon što u prevodu znači zmaj. Naime, Vladov otac bio je član krstaškog “Zmajevog reda”, koji se borio protiv turskih osvajača. Kada je bio mali otac je izdao zakletvu datu redu, te u političkoj pogodbi sa Turcima postao njihov vazal. Kao zalog odanosti, Turcima je na odgoj dao dva najmlađa sina.
Jedan od njih bio je i mali Vlad, kojem je nesrećna sudbina priuštila krute pedagoške mjere. Zbog izuzetne tvrdoglavosti od najranijih dana podvrgavan je učestalim bičevanjima. Često je prisustvovao raznim mučenjima i sakaćenjima zatvorenika pa mnogi istoričari vjeruju kako je upravo zahvaljujući turskom odgoju razvio brutalne karakterne crte.
Kada je odrastao postao je član “Zmajevog reda” i saveznik mađarskog kralja Matije Korvina u borbi protiv Turaka. Tu je pokazao svu okrutnost na djelu. Legende govore kako je na putevima prema Turskoj na kolce znao nabiti i po nekoliko hiljada ljudi zbog čega je prozvan Nabadač. Između 1461 - 1462. godine povukao se na Sjever, a radi osvete Turcima, opustošio je sav kraj južno od Dunava, od Srbije do Crnog Mora, ostavljajući za sobom 20.000 mrtvih stanovnika.
Uprkos okrutnoj naravi i nepobitnoj činjenici da je zabilježen kao jedan od najsadističnijih vladara u istoriji, narod Rumunije i danas ga slavi jer je dugo odolijevao turskim osvajačima te mnogim manastirima i vjerskim objektima davao pozamašne priloge.

Slavna Drakulina ruta polazi iz glavnog grada Bukurešta, kojeg je Vlad Tepeš osnovao 1459. godine. Uz Sigišoar ili mađarski Segešvar, Tepeševo rodno mjesto, obilaze se i dvorci Poienari i Bran.
Sigišoar je izuzetan gradić, koji obiluje istorijskim znamenitostima osnovan još u 12. vijeku. Danas je pod zaštitom UNESCO-a. Osim Vladove rodne kuće, na kojoj se nalazi spomen-ploča, turiste privlače i očuvane kule iz 16. vijeka, srednjovjekovna arhitektura i sakralni objekti. Nedaleko od centra nalazi se i Drakulina bista.
Poienari je dvorac u kojem je Vlad proveo veliki dio života. Nalazi se na velikom uzvišenju, na vrlo teško pristupačnom terenu. Uspon do njega je dug, a veliki dio puta prolazi se stepenicama. Iako je stariji od Brana, dijelom je urušen i ni izbliza toliko atraktivan, radi čega mnogi upravo Bran nazivaju Drakulinim dvorcem, premda je Tepeš tamo bio zarobljen samo jednu godinu (1462).
Bran svojom izuzetnom arhitekturom podsjeća na kulise iz horor filmova. Napravljen je na uzvišenju i nalazi se na samoj granici Transilvanije i nekadašnje Vlaške. Izgradili su ga teutonski vitezovi za samo dvije godine. Dvorac je bogato dekorisan, ali dekoracije potiču iz 19. vijeka kada je rumunska kraljica naredila da se preuredi.

O smrti Tepeša ne postoje pouzdani zapisi, već nagađanja iz kojih su skovane razne legende o završetku i mjestu gdje je sahranjen vladar. Mnogi vjeruju kako je ubijen u turskoj zasjedi dok drugi smatraju kako su ga ubili vlastiti vojnici. Prema jednoj verziji - tijelo mu je zarobljeno, glava odsječena i stavljena u med te poslata turskom sultanu. Druga pretpostavlja kako je sahranjen u samostanu Snagov u blizini Bukurešta, premda ni to nije pouzdano dokazano.

T.L.